Symbolisch Bloemschikken
Truus van de Wal, Corrien Buurma, Francisca Schippers
Symbolisch bloemschikken 2011-2012
Kerst 2011
Advent 2011
Laatste zondag van het kerkelijk jaar, 20 oktober 2011
Startzondag 18 sept 2011
Jubileumviering 11 sept 2011
Avondgebed 9 sept 2011Kerst 2011
In de kerstnacht sluiten we de vier weken van advent af.
Vier weken van inkeer, van verwachting. Voorbereiding op dat wat komen gaat, komen móet. Vier weken mensentijd, chronos, waarin we ons hebben voorbereid op Gods tijd, kairos.
Gods tijd breekt aan, zichtbaar, in het licht dat opblinkt uit verhalen uit een ver verleden, en voelbaar in de warmte van de Nabije, God met ons.
Het kompas geeft geen richting meer aan. Hoeft ook geen richting meer aan te geven want we zijn aangekomen in het hart van de gebeurtenissen.Het paars dat onze verwachting heeft gekleurd moet plaats maken voor het wit, de kleur van het hemelse licht dat midden onder ons is.
Want de ster is geboren die ons wijst, waar God zich laat vinden.
‘Dit Licht zal als een lopend vuur de nacht voor altijd overwinnen.’
[naar boven]
Liturgische schikkingen rondom Advent en Kerst
Ook dit jaar wordt op iedere adventszondag een kaars aangestoken om zichtbaar te maken dat het donker langzaam maar zeker lichter zal worden. En ook dit jaar zijn de adventskaarsen opgenomen in de liturgische schikkingen. In de tijd van advent komen via de zondagse lezingen verschillende personen aan het woord. Zij wijzen de weg naar datgene wat komen gaat. Zij zijn als het ware de naald op het kompas. Dit kompas wijst echter niet naar het noorden, maar naar het centrum van wat er staat te gebeuren. Richtingwijzers, die ons helpen om beter te kijken, ánders te kijken. Ik zie, ik zie, wat jij ook zal gaan zien… dát is waar advent ons toe uitnodigt en dat is waar de symbolische schikkingen u en jullie toe uitnodigen.4de Advent, 18 december 2011
3de Advent, 11 december 2011
2de Advent, 4 december 2011
1ste Advent, 27 oktober 2011
Laatste zondag van het kerkelijk jaar, 20 oktober 2011
Tijdens een storm wervelen de golven over elkaar heen, breken op het strand in stukken. De kracht van het water slaat gaten in het duin dat bescherming bieden moet. Wanneer de wind bedaart, de golven zich terugtrekken, blijft er van alles achter op het zand. Er is schijnbaar lukraak van alles aangespoeld. Wat neem je met je mee? Wat laat je liggen? Koesteren wat mooi is, goed is. Achterlaten wat onnodige belast. Na de storm: her-vinden, her-inneren, her-schikken.
Startzondag 18 september 2011
Het hout, waarop de schikking is geplaatst, heeft de vorm van een golf. Hiermee wordt beweging zichtbaar gemaakt. Zonder beweging, is doortocht niet mogelijk.
Het hout is kaal, levenloos. Maar de dorheid wordt doorbroken door uitgestoken hand van de Levende. De groene hedra verbeeldt de eeuwigdurende trouw van God. De kastanjebolsters met hun harde en stekelige buitenkant symboliseren de pijn wij, bewust of onbewust, hebben berokkend. Er liggen ook stenen rond de schikking. Stenen zijn als wegwijzers en steunen onder je voet. Er branden twee kaarsen: een donkere kaars wordt aangestoken voor het kwaad in de wereld. De lichte kaars wordt aangestoken voor het goede in de wereld. De uitbundig rode kleur van de bloemen geeft liefde en vreugde weer. Vandaag vieren we de start van een nieuw seizoen. Vandaag vieren we de start van een nieuw seizoen vieren en leren, vanuit de inspiratie die het leven van Jezus ons tot op de dag van vandaag geeft.
Dan zal ik gaan waar nog geen wegen bestaan -
vrede de weg voor mijn voeten. (uit: Gezangen voor Liturgie 484)
Jubileumviering 11 sept 2011
Het hout, waarop de schikking is geplaatst, heeft de vorm van een golf. Hiermee wordt beweging zichtbaar gemaakt. Zonder beweging, is doortocht niet mogelijk.
Het hout is kaal, levenloos. Dorheid, die er soms ook in de kerkelijke gemeente is. Maar de dorheid wordt doorbroken door uitgestoken hand van de Levende. De groene hedra verbeeldt de eeuwigdurende trouw van God. De kastanjebolsters met hun harde en stekelige buitenkant symboliseren de pijn wij, bewust of onbewust, hebben berokkend. Er liggen ook stenen rond de schikking. Stenen waar je je voet aan stoten kan, waar je over struikelen kan. Maar, wanneer een mens in staat is om de stenen te verleggen in zijn of haar leven, dan kunnen stenen worden tot stapstenen: wegwijzers en steunen onder je voet wanneer de weg nat en glibberig wordt. Er branden twee kaarsen: een donkere kaars wordt aangestoken voor het kwaad in de wereld. Wij leven immers in een gebroken wereld. De lichte kaars wordt aangestoken voor het goede in de wereld. Vandaag vieren we dat De Open Hof 40 jaar geleden door bevlogen mensen is opgebouwd. De uitbundig rode kleur van de bloemen geeft liefde en vreugde weer. Rood is de kleur van de kerkfeesten. Rood is de kleur van Pinksteren, het feest waarop we vieren dat ieder in zijn en haar eigen taal hoort dat God de mens niet in de steek laat. Rood is de kleur van de Geest die ons inspireert om op weg te gaan.
Avondgebed 9 sept 2011
Thema: Struikelblokken en Stapstenen
Het hout, waarop de liturgische schikking is geplaatst, heeft de vorm van een golf. Hiermee wordt beweging zichtbaar gemaakt. Zonder beweging, is er geen doortocht mogelijk.
Het hout is kaal, levenloos. Dorheid, die er ook in onze wijkgemeente is. Maar de dorheid wordt doorbroken door de uitgestoken hand van de Levende. De groene hedra verbeeldt de eeuwigdurende trouw van God. De kastanjebolsters met hun harde en stekelige buitenkant symboliseren de pijn die wij, bewust of onbewust, hebben berokkend.
Er liggen ook stenen rond de schikking. Stenen waar je je voet aan stoten kan, struikelblokken…
Of: stenen die als wegwijzers dienen, als stapstenen onder je voet wanneer de weg nat en glibberig wordt.
We steken twee kaarsen aan: een donkere kaars voor het kwaad in de wereld. Voor het verdriet in de gemeente.
Een lichte kaars: aangestoken voor het goede in de wereld. Voor de vreugde in onze gemeente.
Moge het goede en het schone ons inspireren en wijsheid in onze gemeente brengen.
