Kunst in de kerk- Eerder
Eerdere exposities
2011
Overzichtsexpositie Beeldend Geloven 2004- 2011
In het kader van 40 jarig jubileum
10 november 2011 – 10 januari 2012
De afgelopen zeven jaar bestaat er veel belangstelling om samen datgene wat je raakt uit een Bijbeltekst of thema te verbeelden in een werkstuk; zoals schilderijen, tekeningen, speksteen of d.m.v. andere technieken. Elk jaar is er in het najaar/voorjaar een groep beeldend geloven van start gegaan met wisselende deelnemers.
Zij worden uitgenodigd om het thema te verbeelden onder leiding van Willemijn van der Plas. Zij begeleidt de deelnemers de verschillende avonden dat er gewerkt wordt. Gerrit Olsman is steeds de eerste avond aanwezig geweest voor een toelichting op het thema en de laatste avond voor een gesprek over de gemaakte werkstukken.
In het kader van het 40-jarig jubileum is deze overzichtsexpositie samengesteld. Er is voor gekozen om van alle jaren werkstukken te exposeren, foto’s van werkstukken en foto’s van de werkavonden. De expositie is niet alleen in de lage zaal ingericht, maar ook in de kerkzaal. Zoveel mogelijk is er geprobeerd om werk van alle deelnemers te laten zien.Deelnemers 2004 – 2011:
Truus van der Wal, Menny Liewes, Annette van Dijk, Karin Wisse, Annigje Joritsma, Ellen Beukema, Henriette Prins, Ida Kanters, Kerstin van het Kaar, Jantien Heming, Tonnie Ollebek, Marrie Brussaard, Tineke Muis, Margot van Dijk, Simone van Dijk, Pieter Verstoep, Jannie Steenhuis, Myrthe Steenhuis, Jo Bassie, Corrien Buurma, Adrie van den Bosch, Tanja Minks, Geertje de Jong, Willemijn van der Plas, Ineke Beukema, Ewout van der Poel, Marlies van Tienhoven, Joke Bons, Petra Alvarez, Marja Jonker, Els Hoekstra, Marjan Sjaardema, Joke Koedijk, Eefje Bakker, Dé Meininger, Cees van den Bosch.
[Naar boven]
Etty Kruiswijk van Ooijen - Landschappen en portretten
9 augustus 2011 – 31 oktober 2011
Ongeveer 7 jaar geleden begon ik met portretschilderen. Ik had al jaren de kriebels om iets met verf te willen doen, maar het kwam er niet van. Ik was druk met mijn gezin en lesgeven.
Bloemen schilderen trok me niet, dus koos ik voor portretschilderen.
Ik was benieuwd of het zou lukken. Ik vond het best spannend. En of het lukte. Ik vind het ontzettend leuk om te doen. Ik geniet ervan achter de ezel te zitten en bezig te zijn met het poserende hoofd, met de kleuren en hoe je het op papier of doek krijgt! Bovendien werkt het heel ontspannend.
Ik heb les gehad van Paul de Kort, Erwin van Zijl en van Anne Amarechal. Bij haar heb ik een cursus naaktmodeltekenen gedaan.
Ik volg nu les bij Erwin van Zijl bij Idea in Soest. We schilderen altijd levende modellen; jonge, oude, doorleefde, rimpelige, enz. De modellen nemen plaats, er wordt licht op gezet om schaduw te maken en schilderen of tekenen maar. Ik schilder het liefst met acrylverf en teken met houtskool, maar de kwast heeft mij voorkeur.
Het boeiende van de mens is: hoe zie je de persoon, wat voor gevoel roept hij/zij bij je op, hoe ga je hem/haar neer zetten, en face of van de zijkant, wat voor kleuren passen bij de persoon?
Het is soms een worsteling: Waar zitten de oren, neus, mond, enz.
Ik kijk ook altijd met veel bewondering naar de mooie luchten en de zee. De kleuren die je daarin ziet, vind ik ongelofelijk. Wat een uitdaging, om dat op doek te krijgen.
Het schilderij “De doortocht” ontstond naar aanleiding van het 40-jarig bestaan van DOH. Het veelkleurige volk van DOH, dat al 40 jaar met elkaar op pad is.
Het schilderen blijft boeien en ik hoop nog veel jaren met mijn ontspannende hobby bezig te zijn.
[Naar boven]
Corrie van Apeldoorn Stillevens
29 april 2011 – 9 augustus 2011
Corrie van Apeldoorn vertelt iets over haar passie: ‘Van kinds af aan ben ik al in de weer met potlood en papier, hout, steen, schilderen en beeldhouwen. Na de opleiding tot creatief therapeut werd ik docent handenarbeid aan de Jelburg (opleiding voor jeugdwerk). Daarnaast leerde ik het vak van beeldhouwer bij de beeldhouwer Jan Broerse in Baarn. Ook schilderde ik bij de keramiste en schilderes Adine van Houten.
Stillevens en portretten zijn mijn fascinatie en ik verdiep me er helemaal in. Ik maak ook portretten van kinderen of volwassenen, vaak vanaf een foto. Het plezier in het werken op doek of in steen is voor mij het belangrijkste.’
Heeft u interesse om een portret van bijvoorbeeld een kleinkind te laten maken, dan kunt u contact opnemen met Corrie: Atelier De Blauwe Appel, Waldeck Pyrmondlaan 8, Soest. Tel. 035 6012177.
Marcella Campfens Schilderijen
4 maart 2011 – 29 april 2011
Marcella werd in 1976 geboren en heeft het syndroom van Down. Zij schildert al sinds een aantal jaren, maar de laatste jaren steeds intensiever. Zelf zegt ze over het schilderen: “Het is een hobby van me. Het zit gewoon in mij. Ik word er vrolijk en ontspannen van.”
Schilderde Marcella eerst alleen thuis, sinds een jaar schildert ze ook één dag in de week in het atelier Frontaal Kunst in Baarn. Ze gaat er met veel plezier elke vrijdag heen. Ze leert hier veel vaardigheden. De kleuren kan ze nu zelf mengen. Ze vindt het fijn zich te moeten concentreren op haar werk.
Soms is haar werk geënt op het werk van oude meesters. Marcella vertaalt dit in haar eigen stijl. Zij zegt: “Uit zo’n boek ga ik leren, uit zo’n boek ga ik schilderen en tekenen.” Maar ze laat dat ook los en dan ontstaat er iets vanuit haar eigen beleving: puur en op haar eigen wijze. Ze schildert graag mensen. Veel van haar werk valt op door het vrolijke kleurgebruik.
Sinds anderhalf jaar woont Marcella in het Thomashuis in Baarn. Daar gaat ze zondags nu ook naar de kerk, de Paaskerk in Baarn. Daar laat ze zich nu naar overschrijven. Met deze expositie neemt ze afscheid van De Open Hof, waar ze zich al die jaren bij alle Open Hoffers zo thuis heeft gevoeld.
Swan Vreugdenhil Bos Schilderijen: De zes beden van het Onze Vader
7 januari 2011 – 1 maart 2011
Swan is geboren op 30 januari 1941 en woont in Ermelo. Tijdens de opleiding voor kleuterleidster had ze al veel belangstelling voor de vakken tekenen, boetseren en handenarbeid. In het Speciaal onderwijs heeft ze voornamelijk creatieve vakken gegeven. Ze is getrouwd, heeft vijf kinderen, die ook allemaal getrouwd zijn en is oma van zestien kleinkinderen.
Ze is altijd bezig geweest met cursussen boetseren, weven en emailleren. Het schilderen begon met realistisch aquarelleren van stillevens met een vriendin thuis. In 2002 is Swan begonnen op de Vrije Academie voor de Kunsten in Nunspeet en in 2008 heeft ze het certificaat “Schilderen” gehaald o.l.v. Gerben Koldijk. Haar afstudeeropdracht was: Schilderen op doek over de zes beden van het Onze Vader. “In mijn werk wil ik vooral mijn bewondering laten uitkomen voor de door God geschapen natuur. Verder ben ik bezig met het uitwerken van vakantie-impressies. Ook ben ik erg betrokken bij maatschappelijke gebeurtenissen, die ik dan in collages weergeef. “ Regelmatig houdt ze exposities, bijv. in de gemeentehuizen van Woudenberg en Bunschoten/Spakenburg; de laatste keer met een ateliergroep in de Catharinakapel in Harderwijk.
De schilderijen De zes beden van het Onze Vader zijn niet te koop en worden regelmatig in kerken ten toon gesteld. Voor meer info: http://swanvreugdenhilbos.jouwweb.nl/
2010
Ella Oosterling Quilten en Patchwork
11 november 2010 – 6 januari 2011
Ella Oosterling woont in Soest en heeft meteen na haar pensionering in 1985 een cursus quilten maken gevolgd. Sindsdien, nu alweer 25 jaar, heeft ze heel wat kleden, spreien, kussens, tassen, kastzakken etc. gemaakt. In de cantorij van DOH en daarbuiten zijn de tassen van Ella een begrip. Ook de lopers op het orgel in DOH zijn van haar hand. Heel veel van haar werk heeft ze in de loop der jaren weggegeven of verkocht. De opbrengst gaat steevast als gift naar DOH.
Een quilt bestaat uit stukjes stof, de patches, die in allerlei patronen met de hand aan elkaar worden genaaid. Hierbij zijn verschillende technieken mogelijk. Vervolgens worden er nog patronen opgemaakt door het werk “door te pitten”.
Het Nederlandse Quiltersgilde werd pas in 1983 opgericht. Het is zeer waarschijnlijk dat al 3000 jaar geleden gequilte kledingstukken werden gedragen. Het woord quilt stamt ws. van het latijn en betekent gevulde zak. De Europeanen die in de 17e eeuw naar Amerika emigreerden, namen de techniek van het patchen en quilten mee. Met name de Amish bevolking staat in onze tijd bekend om haar quilten. Vanuit Amerika is het weer in Europa mode geworden om patchwork te maken. Een quilt maakt men voor zichzelf of voor een ander als teken van verbondenheid en/of vriendschap. Vaak worden vriendschapsquilts door groepen vrouwen gemaakt. Dit sociale aspect is een aantrekkelijke kant van het ambacht.
Ook Ella maakt regelmatig met een groep vrouwen patchwork. Het handwerk is de laatste jaren voor Ella niet meer te doen, maar het patchwork met de naaimachine maakt zij nog steeds. Bijna alle stoffen die zij gebruikt, heeft ze gekregen. In één van haar kleden is bijvoorbeeld een oude jurk van haar zus verwerkt. In de tentoonstelling zijn de verschillende gebruikte technieken te zien.
Heeft u interesse in een tas van Ella, dan zijn deze te koop.
Frank Hofman Mandala’s
September – oktober 2010
Frank Hofman woont in Ermelo.
Mandala is een woord uit het Sanskriet en betekent cirkel. Een Mandala tekening is dus een cirkelvormige ruimte, die gevuld wordt met vorm en kleur.
Tanja Minks Expositie Reflectie in de lage zaal en kerkzaal
Juni 2010 – augustus 2010
Tanja Minks presenteerde vanaf zaterdag 12 juni in De Open Hof haar afstudeerproject van de driejarige opleiding beeldende kunst het Traject in Utrecht.
De afgelopen drie jaar heeft Tanja een eigen, intense stijl ontwikkeld. Zij schildert geabstraheerd expressieve voorstellingen met felle kleuren in vele olieverflagen. Haar werk is niet alleen qua beeld - het vergt tijd om door het werk meegesleept te worden - maar ook qua werkwijze intens te noemen.
Zelf zegt ze over het thema van haar werk: “Mijn werk gaat over controle en loslaten, over de strijd om balans te vinden. Ik speel met ruimte en massa om contrast te creëren. Het beeld geeft een gevoel van onbehagen. Mijn werken vragen aandacht en tijd van de kijker, zodat die zich kan laten meeslepen in de ruimte. Ik vind het belangrijk als mensen geraakt worden door het werk.”
Waarom heb je gekozen voor een kerkgebouw?
Mijn werk past goed in een spirituele, verstilde ruimte. Uit verschillende kerken heb ik De Open Hof gekozen, vanwege de vele mogelijkheden om kunst tentoon te stellen. Bovendien ken ik De Open Hof goed. De afgelopen twee jaren hebben er regelmatig grotere werken van mij in de kerkzaal gehangen.
Een belangrijk onderdeel van de expositie is de speciaal gebouwde ‘reflectiekamer’ in de kerkzaal, waarin slechts een paar werken hangen. Waarom heb je ervoor gekozen om naast het tentoonstellen van je werk in de lage zaal nog een aparte kamer in de kerkzaal te maken?
Ik had een jaar geleden het idee om mijn werk ooit eens in een kleine, afgesloten ruimte te presenteren. De aard van mijn werk is zodanig dat het tijd en concentratie vergt om te bekijken. Een kleine, zwarte, lage ruimte is een manier om dat te bewerkstelligen. Ik kreeg het idee om zo’n kamer in de kerkzaal na te maken. De grote, witte, hoge ruimte is daar heel geschikt voor en vormt een mooi contrast met de kamer. Ik ben blij, dat ik de gelegenheid heb gekregen om ‘de reflectiekamer’ te bouwen. Voor De Open Hof zelf is het een nieuwe ervaring. De kerkenraad wil daarom actief de reacties peilen op deze expositie. De reacties waren zeer positief.
Na haar studie pedagogiek en enkele omzwervingen werkte Tanja Minks als projectmanager bij ING. Ondanks een succesvolle carrière besloot zij negen jaar geleden het roer om te gooien. Naast het schilderen werkt Tanja als museumdocent bij kunsthal KAdE in Amersfoort.
Kees Wisse Schilderijen Zeegezichten
April – mei 2010
Kees Wisse is opgegroeid op de Boulevard in Vlissingen. Zee en strand hebben voor hem hun aantrekkingskracht nooit verloren. Hij en zijn vrouw Jenny maakten met hun gezin een “ronde door Nederland”. Ze woonden in Deventer, Assen, Maassluis, Oisterwijk en Veldhoven. Vonden het toen welletjes en verhuisden kort na de pensionering naar hun geliefde Zeeland. Het waren heerlijke jaren. Helaas werd Jenny na ongeveer 15 jaar ziek en werd in overleg met de kinderen besloten bij één van hen in de buurt te gaan wonen. Dat werd Soest, waar Karin al dik 20 jaar woonde.
Kees is autodidact, maar leerde ook veel van anderen op de diverse schilderclubs, waar hij vele jaren lid van is geweest. Tot 1970 beperkte hij zich tot tekenen, vooral portret. Bij de schildersgroep van Henri Bol in Eindhoven maakte dat plaats voor olieverf en aquarel. Kees exposeerde eerder alleen of in groepsverband in Assen, Maassluis, Eindhoven en omstreken, Soest ( Artishock 1988) en diverse plaatsen in Zeeland. Zee en strand zijn heerlijke onderwerpen om te schilderen, maar ook in zijn landschappen speelt water vaak een rol, dat blijft boeien. Maar er is nog veel meer moois te zien in ons wereldje. Bloemen bijvoorbeeld en mensen. Kees schildert zijn onderwerpen naturalistisch. Hij heeft geen behoefte ze te vervormen. Daar is de natuur te mooi voor.
Rene Rosmolen in de lage zaal Kruiswegstaties
Februari 2010 – maart 2010
Twee kruiswegen heb ik gemaakt, één in verf, de andere in krijt. Bij het maken van deze kruiswegen heb ik me laten inspireren door verschillende moderne kunstenaars (G..Baselitz, M. Lüpertz, J.Elburg, E.Weichman, S.Bramly, B.Rheims) en door het bekende Isenheimer Altar van Matthias Grünewald.
De Duitse teksten (bij de verfversie) zijn ontleend aan de ‘Via Crucis’ van F. Liszt. Bij twee statie’s heb ik een collage techniek toegepast om ook in het materiaal de ‘verscheurde werkelijkheid’ van het lijden tot uitdrukking te brengen.
Het gaat mij bij deze kruisweg om de vraag: als het lijden zich aandient in je leven en je moeten rouwen, bijv. door verlies van een geliefde, van werk, gezondheid, hoe draag je dat dan zonder je zelfrespect te verliezen? Hoe vind je een eigen weg tussen onmacht en wilskracht? Ik heb er voor gekozen om naast Jezus weinig andere personages af te beelden, dus geen historische taferelen met soldaten op Golgotha. Nu staat de kijker oog in oog met de lijdende Christus en vormen de veertien staties een uitnodiging aan de kijker om het eigen lijden onder ogen te zien en om zich te verbinden met het lijden in de wereld. Maar tegelijk (dat is m.i. de verborgen ‘boodschap’ van de kruisweg) verwijst de lijdende Christus ook naar het mysterie van God’s krachtgevende aanwezigheid in het lijden.
René Rosmolen is theoloog en creatief therapeut. Hij werkt als geestelijk verzorger in het psychogeriatrisch ver-pleeghuis ‘Lisidunahof’ in Leusden. Als creatief therapeut heeft hij een eigen praktijk voor rouw-en ziekteverwerking. Op verzoek geeft hij lezingen en toerustingsbijeenkomsten over het thema ‘rouw’. Van de kruisweg zijn foto’s en dia’s en gescande afbeeldingen beschikbaar voor liturgisch en catechetisch gebruik. Voor meer informatie: René Rosmolen 033-4801553, e-mail: R.Rosmolen@casema.nl
Beeldend Geloven in de kerkzaal Kruiswegstaties
Februari 2010 – maart 2010
Tijdens de veertigdagentijd zijn 15 kruiswegstaties geëxposeerd, die in het kader
van ‘Beeldend Geloven’ onder leiding van Willemijn v.d. Plas door gemeenteleden zijn gemaakt.
2009
Adrie van den Bosch Sieraden
Februari 2009 – januari 2010
Door bouwwerkzaamheden in DOH hebben er in 2009 verder geen exposities plaatsgevonden. Deze gehele periode hingen er foto’s van sieraden door Adrie van den Bosch gemaakt.Marja Benschop Iconen
December 2008 – januari 2009
De interesse in religie en kunst bracht Marja Benschop tot de wereld van de iconen.
De blik van de afbeeldingen, de boodschap die ze uitstralen, ze vroegen haar om zich er in te verdiepen. Iconen komen veelvuldig voor in de Oosters-orthodoxe kerk, het oudste kerkgenootschap. Al eeuwen vervullen iconen een zeer belangrijke rol in het geloofsleven en geloofsbeleving. Al eeuwen wordt Gods Woord in geschilderde vorm doorgegeven.
Iconen hebben hun zeggingskracht voor een belangrijk deel te danken aan de daarin verwerkte symboliek. Het goud- en kleurgebruik, de houding van handen en lichaam, het verwerken van het omgekeerde perspectief, niets is toevallig, alles heeft zijn eigen betekenis. Het schilderen of schrijven van een icoon vraagt veel tijd. Gedurende die periode neemt Marja ook de tijd om verhalen en achtergronden over dat thema te bestuderen, daardoor krijgt het af te beelden thema voor haar meer inhoudt en de icoon meer zeggingskracht.
Het schilderen of schrijven van een icoon vraagt rust, verbondenheid met religie, met de afgebeelde of de afbeelding. Het is haar onmogelijk om zonder dit een icoon te schilderen. Deze verbondenheid is een gevoelskwestie, maar is te onderstrepen door een gebed voor icoonschilders en/of zegenbede uit te spreken. Het doorgeven van het Woord in beeld wordt al eeuwen op eenzelfde traditionele manier gedaan en ze is dankbaar dit te mogen doen.
2008
Adrie van den Bosch Schilderijen
Oktober – november 2008
Adrie van de Bosch en haar man Cees zijn voor de meeste geen onbekende. Maar minder bekend is misschien dat Adrie goud -en zilversmid is en al zo’n 20 jaar schildert en tekent. Als jong meisje wilde ze al graag naar tekenles, maar in haar jeugd was dat niet gebruikelijk. Dat kon dus niet. Pas veel later is ze toen in Amsterdam voor goud- en zilversmid gaan leren. Daar moest ze ook ontwerpen, tekenen, en kreeg ze weer helemaal de smaak te pakken. Toen ze met de studie klaar was, heeft ze zich zelf het tekenen en schilderen eigen gemaakt. Adrie tekent en schildert van alles: bloemen, stillevens, portretten, koeien. Dit met potlood, acryl en pastel. Als goud en zilversmid heeft ze mooie sieraden gemaakt. Naast de schilderijen zullen er ook foto’s te zien zijn van de sieraden die ze gemaakt heeft.Aly van der Wal-Swart
Mei – september 2008
Aly van der Wal komt uit Bilthoven. Zij heeft een eigen stijl ontwikkeld, waarin de "mens" centraal staat. De expositie heeft als thema "mensen onderweg". Het werk is figuratief en kleurrijk.
Ewout van der Poel Overzichtstentoonstelling
April 2008
Ewout van der Poel. Bouwjaar 1966. Bekend als 'reserve Dik' naast de gewone
baan in de fabriek. Ik heb altijd al getekend, omdat dat de meest veilige manier voor mij was
om te communiceren. Het feitelijke schilderen is begonnen in 1986 op het Nimeto, bij
reclametechnieken en aanverwante zaken. In de afgelopen 22 jaar heb ik heel wat 'cultuurmuren' mogen vullen met mijn kunst. Meestal schilderde ik op afval, van tafelbladen tot wc brillen tot
verfdekseltjes. De laatste tijd schilder ik op doek en laat ik mij inspireren door Bijbelse
thema's. De Bijbel is mijn grootste inspiratiebron, vooral sinds mijn persoonlijke
verlossing enkele jaren terug. Naast schilderen en tekenen, schrijf ik ook verhalen, die soms in
samenwerking met kinderen ontstaan en samen uitgewerkt worden.
Voor deze expositie koos ik het thema 'Mensen in beweging', in de hoop
mensen daadwerkelijk in beweging te krijgen, zodat de ogen open gaan...
